5 jesiennych szlaków nad Soliną. Od Polańczyka aż po Korbanię

Nad Jezioro Solińskie jesienią najlepiej wybrać się na jedną z pięciu sprawdzonych tras: widokową pętlę Zielone Wzgórza nad Soliną, najpopularniejszą w regionie Niebieską Łezkę, rodzinną Perłę Polańczyka, górskie podejście na Korbanię z wieżą widokową oraz trasę na Górę Jawor łączącą podejście piesze z koleją gondolową.

Trasa: Polańczyk – Fiord Nelsona – Polna – Horbek – Solina – Zabrodzie – potok Wola – Myczków – Polańczyk.

Długość: 14 km, ok. 4-5 godz.

Dla kogo: dla osób z dobrą kondycją.

Zielone wzgórza nad Soliną to trakcyjna pętla, która pozwala nacieszyć się jesiennym krajobrazem nad "bieszczadzkim morzem". Wycieczka jest długa, ale niezbyt trudna technicznie, więc idealnie nadaje się na relaksujący trekking z ciekawymi przystankami. A zatrzymać się warto:

• przy Fiordzie Nelsona, czyli malowniczej, wąskiej zatoce Jeziora Solińskiego o charakterystycznie "poszarpanej" linii brzegowej;
• na szczycie wzgórza Horbek (516 m n.p.m.) z prześwitującym między drzewami widokiem na zalew i odległą panoramą Bieszczad;
• przy koronie zapory w Solinie – najwyższej w Polsce;
• nad potokiem Wola ze skalistym korytem otoczonym leśnymi polanami.

Cała trasa jest oficjalną ścieżką spacerową gminy Solina i wyróżnia ją czerwone oznakowanie.

Trasa: Solina – Zabrodzie – potok Wola – Zasań – potok Bereźnica – zapora w Myczkowcach – Koziniec – Bóbrka – Solina.

Długość: 15,1 km, ok. 5–6 godz.

Dla kogo: dla wytrwałych piechurów, którym niestraszne są strome podejścia.

Niebieska Łezka to doskonała propozycja dla osób, które zarezerwowały noclegi w Solinie i chcą spędzić cały dzień na wędrówce. Trasa rozpoczyna się w centrum wsi i wiedzie wokół Jeziora Myczkowskiego – wystarczy śledzić niebieskie oznaczenia, aby się nie zgubić. Niebieska Łezka w porównaniu ze szlakiem "Zielone Wzgórza nad Soliną" ma bardziej górski charakter, ale trudy podejść wynagradzają piękne widoki.

Droga prowadzi nad brzegiem jeziora, przez pola, łąki i niewielkie osady – jesienią jest tu cicho, kolorowo i spokojnie, choć miejscami bywa błotniście. Za przysiółkiem Zasań rozciąga się wspaniała panorama Jeziora Myczkowskiego, a z zapory w Myczkowcach można dodatkowo podziwiać Dolinę Sanu.

Po przekroczeniu Potoku Bereźnica podejście robi się strome, a dalej ścieżka biegnie bukowym lasem na grań Kozińca (521 m n.p.m.). To właśnie tutaj czekają jednak najciekawsze punkty widokowe pozwalające uchwycić w jednym kadrze niebieskie tafle wody i bieszczadzkie zbocza – po opadnięciu liści widoki są najciekawsze.

Trasa: Polańczyk – Kabajka – Horb – potok Jantik – Polańczyk.

Długość: ok. 4,5 km, ok. 1,5–2 godz.

Dla kogo: dla rodzin z dziećmi i osób poszukujących krótszego jesiennego spaceru.

Perła Polańczyka to łatwa i przyjemna trasa spacerowa z żółtym oznakowaniem, która rozpoczyna się pod Punktem Informacji Turystycznej w Polańczyku. Po opuszczeniu wsi droga wiedzie przez łąki, pola i kolorowy las bukowy aż do punktu widokowego na Kabajce (606 m n.p.m.), skąd można podziwiać Jezioro Solińskie w pełnej okazałości.

Kolejny punkt widokowy na Horbie (560 m n.p.m.) jest okazją, aby obejrzeć Polańczyk z lotu ptaka, a podczas zejścia z powrotem okazji do krajobrazowych fotografii nie brakuje. Na jesienny weekend warto wziąć również pod uwagę noclegi w Polańczyku, gdzie można dodatkowo skorzystać z zabiegów uzdrowiskowych.

Trasa: Bukowiec – Korbania (894 m n.p.m.) – Bukowiec.

Długość: ok. 4,2 km w obie strony; 2,5–3 godz.

Dla kogo: dla ludzi w umiarkowanej kondycji i rodzin ze starszymi dziećmi.

Podejście na Korbanię rozpoczyna się przy wiacie turystycznej w Bukowcu. Stąd oznakowana na zielono ścieżka wiedzie lasem aż na sam szczyt. Drogę przecinają liczne potoki, a na zmęczonych czekają ławeczki. Ostatni etap wędrówki jest najbardziej stromy i wymaga dobrego obuwia, zwłaszcza po deszczach.

Na wierzchołku Korbani czeka 8-metrowa drewniana wieża z widokami na Jezioro Solińskie oraz Bieszczady. Im bardziej słoneczny dzień, tym panorama jest bardziej malownicza. Dzięki tablicy informacyjnej można łatwo rozpoznać na horyzoncie Tarnicę, Połoninę Wetlińską czy Wysokie Berdo.

• Trasa: Solina (Plasza) – Góra Jawor (741 m n.p.m.) – zjazd koleją gondolową PKL Solina do stacji Plasza.
• Długość: ok. 8 km podejścia pieszo + zjazd gondolą; ok. 2,5–3 godz.
• Dla kogo: dla rodzin, osób starszych oraz turystów poszukujących spektakularnych widoków bez konieczności całodniowej wędrówki.
• Punkt startu i parking: parking PKL Solina przy stacji początkowej Plasza (płatny, tuż przy deptaku w Solinie).

Doskonała trasa łącząca pieszy trekking leśną ścieżką z nowoczesną atrakcją turystyczną. Wyruszając ze stacji Plasza, szlak wiedzie zboczem Góry Jawor wśród kolorowej, jesiennej buczyny. Na zboczu góry czeka 55-metrowa wieża widokowa z otwartym tarasem (651 m n.p.m), przeszklonym chodnikiem oraz kawiarnią z panoramicznym widokiem na zaporę i zalew.

Powrót można zaplanować tą samą drogą lub skorzystać z przejazdu koleją gondolową PKL Solina nad koroną zapory – to świetna okazja do wykonania pamiątkowych zdjęć jeziora otoczonego jesiennymi koronami drzew.

Kiedy jest najlepszy czas na jesienne szlaki nad Soliną?

Najlepszy okres na podziwianie złotej polskiej jesieni nad Soliną przypada od drugiej połowy września do końca października. Liście buków przybierają wówczas najintensywniejsze czerwono-złote barwy.

Czy na szlaki nad Soliną można wejść z psem?

Tak, w przeciwieństwie do Bieszczadzkiego Parku Narodowego, na szlakach spacerowych gminy Solina i ścieżkach wokół Jeziora Myczkowskiego psy są mile widziane. Psa należy jednak prowadzić na smyczy.

Który szlak nad Soliną jest najlepszy dla dzieci?

Dla rodzin z dziećmi idealnie sprawdzi się szlak Perła Polańczyka (4,5 km, łatwa pętla) ze względu na małe przewyższenie oraz trasa na Górę Jawor, którą można połączyć z wjazdem koleją gondolową PKL Solina.