Drohiczyn jest czwartym, obok Gniezna, Krakowa i Warszawy miejscem, gdzie koronowano królów. W tej urokliwej, nabużańskiej miejscowości dokonano koronacji jedynego króla Rusi, który był prawnukiem Bolesława Krzywoustego. Historia Katedry sięga nawet 1237 roku, kiedy powstał zakon rycerski braci Dobrzyńskich. Najprawdopodobniej to oni zbudowali pierwszy kościół. Władysław Jagiełło - książę litewski i król Polski, ufundował w 1386 roku kościół parafialny pw. Trójcy Przenajświętszej. Losy świątyni były bardzo bużliwe. Choć ocalała podczas zaborów, to w czasie okupacji radzieckiej w latach 1939-41 została całkowicie zdewastowana i zamknięta. W zrujnowanych wnętrzach urządzono stajnię, a w latach 1941-44 niemiecką strzelnicę. Dziś w dawnych gmachach pojezuickich, swoją siedzibę mają : Kuria Diecezjalna oraz Wyższe Seminarium Duchowne Najświętszego Serca Pana Jezusa. 5 czerwca 1991 roku papież Jan Paweł II, powołując do istnienia Diecezję Drohiczyńską, podniósł kościół do rangi katedry.

Co ciekawe można tam również zwiedzić podziemia katedry, gdzie niegdyś chowano wojewodów i kasztelanów podlaskich. Obecnie spoczywają tam: ks. Kazimierz Bukraba, biskup piński, ks. kan. Jan Wasilewski, wikariusz generalny diecezji pińskiej, i ks. Władysław Jędruszuk, pierwszy biskup drohiczyński. A 10 czerwca 2010 odsłonięto również tablicę pamiątkową poświęconą ofiarom katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku.

Dodatkowe kilka słów o świątyni:
- kościół barokowy, murowany, z cegły, na rzucie prostokąta
- trójnawowa i czteroprzęsłowa, z jednoprzęsłowym półkoliście zamkniętym prezbiterium, które na wysokość i szerokość jest równe nawie głównej.
- ołtarz główny zbudowany w stylu pseudobarokowym,
- nawę środkową przykrywa sklepienie kolebkowe z lunetami,
- nawy boczne przykrywa sklepienie krzyżowe,
- chór wsparty jest na półkolistych arkadach z barokowym prospektem,
- z dawnego wyposażenia zachował się krucyfiks i kilka obrazów,
- w obecnym ołtarzu znajdują się obrazy Trójcy Świętej i Matki Boskiej Ostrobramskiej,
- najciekawszym zabytkiem jest późnorenesansowa chrzcielnica z początku XVII wieku,
- parafia należała również do zakonu Jezuitów oraz Pijarów.