Pierwsza drewniana latarnia morska w Helu została wybudowana jeszcze w XVII wieku. Później sukcesywnie modernizowano oraz odbudowywano zniszczone słabsze konstrukcje. Pierwszy budynek z cegły został wybudowany na początku XIX wieku, w kolejnym stuleciu unowocześniono ją i pomalowano w biało-czerwone pasy. W pobliżu latarni znajdował się domek latarnika, budynek maszynowni oraz maszt radiostacji. Kompleks budynków został zniszczony w 1939 roku przez polskich saperów, którzy chcieli utrudnić Niemcom ostrzeliwanie Helu.

Zarys fundamentów dawnej latarni jest jeszcze widoczny – wystarczy dobrze przyjrzeć się skwerkowi znajdującemu się nieopodal współczesnego budynku.

Latarnia morska, która obecnie wskazuje drogę żeglarzom, powstała po drugiej wojnie światowej. Jej ośmiokątna konstrukcja zwęża się ku górze, która jest zakończona galerią, gdzie znalazło się miejsce na anteny radiowe oraz taras widokowy. Wysokość wieży to 41,5 metra – światło widoczne jest z odległości 36 kilometrów.

Latarnia jest udostępniana zwiedzającym od czerwca do końca września.