Domki Letniskowe U Mamy Polańczyk

SPECJALNA OFERTA PROMOCYJNA DLA RODZIN Z DZIEĆMI !!

Ośrodek dostępny od Maja do Września.

Miejsce szczególnie odpowiednie do wypoczynku rodzin z dziećmi, które czują się tu swobodnie i bezpiecznie, a także dla osób szukających ciszy, spokoju, komfortu psychicznego, intymności oraz dobroczynnych sił natury.


Ośrodek turystyczny „U Mamy” w Polańczyku jest unikatowym, atrakcyjnym obiektem turystycznym o walorach ekologicznych (5 drewnianych domków 4, 5 i 8 – osobowych). Położony jest w południowo-wschodniej części Polańczyka, w strefie otulinowej Jeziora Solińskiego, okalającej jego nabrzeże. Strefa ta charakteryzuje się luźną zabudową, a przez to większym nasyceniem wolnej przestrzeni przyrodniczej w porównaniu z obszarem bezpośrednio przylegający do Jeziora. Zapraszamy do obejrzenia mapy lokalizacji na stronie "Kontakt".


Czym ośrodek „U Mamy” różni się od innych tego typu obiektów w Bieszczadach:


Po pierwsze - położony jest w znacznej odległości od ruchliwych tras komunikacyjnych i od innych obiektów budowlanych, co sprzyja spokojowi i bezpieczeństwu wypoczywających tu osób. Sprzyja temu również optymalne oddalenie od Zalewu Solińskiego /nie za daleko, nie za blisko/. Nie za daleko, by pokonać odległość krótkotrwałym relaksacyjnym spacerem. Nie za blisko, by być zdanym na niekorzystne oddziaływanie zatłoczonej strefy przybrzeżnej. Zagęszczenie obiektów turystycznych w naszym ośrodku jest wielokrotnie mniejsze niż na obszarze bezpośrednio przylegającym do jeziora. Tym samym komfort wypoczynku w naszym ośrodku jest pod tym względem znacznie większy.


Po drugie - posiada luźną zabudowę. Każdy z domków ma swoją przestrzeń, swoją ostoję intymności. Każdy jest samodzielnym obiektem wkomponowanym w specyfikę miejsca, na którym się znajduje.


Po trzecie - otoczony jest siedliskiem zieleni wysokiej, emanującej tchnieniem nieskażonej przyrody. Daje to możliwość bezpośredniej egzystencji z naturą i korzystania z jej dobroczynnego wpływu.


Nasze piękne Bieszczady, ostatni bastion nienaruszonej przyrody.

Bieszczady to przede wszystkim las. Zajmuje on ponad 70% powierzchni regionu. Ponad 25 tyś. Ha najlepiej zachowanych drzewostanów należy do Bieszczadzkiego Parku Narodowego, który powstał 1967 roku. Dzisiaj jest trzecim co do wielkości i największym, górskim Parkiem Narodowym w Polsce.

Wysokie Bieszczady znajdujące się w obszarze Parku i otuliny leśne, stanowią niezwykle atrakcyjny region dla turystyki pieszej, konnej, narciarskiej oraz rowerowej.

Flora Bieszczadów jest niezwykle bogata. Dominującym gatunkiem jest buk, jodła, olsza szara i pochodząca w większości ze sztucznych nasadzeń sosna, świerk. Inne gatunki drzew – grab, jawor, modrzew, brzoza występują jako domieszki.

Bieszczadzka fauna natomiast liczy sobie około 230 gatunków kręgowców oraz liczniejszej, ale słabiej zbadanej grupie bezkręgowców. Szczególnej obserwacji przyrody sprzyja wiosna, która w zależności od stref wysokości trwa od lutego do końca kwietnia.

Duża lesistość terenu o bogatej faunie i florze, gęsta sieć rzek i potoków górskich o kryształowym blasku nadają istniejącej tu przyrodzie niepowtarzalnego uroku. Widokowe wzniesienia, grzbiety górskie z rozległą panoramą na bieszczadzkie jeziora, przyciągają od dawna miłośników wypoczynku, fotografików, malarzy, wędkarzy i wielu innych poszukujących ciszy i spokoju.

Między lesistymi wzgórzami rozsiane są wsie letniskowe i ośrodki wczasowe, które posiadają bogatą ofertę wypoczynku, oczekując na turystów cały rok. Aby poprawić warunki odpoczynku odwiedzającym, właściciele ośrodków wypoczynkowych podnoszą standard oferowanych usług, by tym samym turyści czuli się tutaj coraz lepiej i bardziej komfortowo.

O każdej porze roku można tutaj ciekawie wypocząć. Wiosna wita przybyszów kobiercami kwiatów, niezliczonymi odcieniami świeżej, soczystej zieleni, świergotem ptaków i rześkim, górskim powietrzem. W upalne lato rzeki, strumienie górskie, akweny wodne i cieniste połacie lasów chronią przez słonecznym żarem.

Okres ten to doskonała pora dla amatorów sportów wodnych, żeglarzy, wioślarzy i wędkarzy. Swoją pasję mogą zrealizować także amatorzy grzybobrania. W Bieszczadzkich lasach występuje wiele gatunków grzybów, których mnogość może zaskoczyć niejednego wytwornego grzybiarza. U schyłku lata, następuje ciepła, złota jesień z charakterystycznym, różnobarwnym odcieniem żółci i czerwieni. Jest to najpiękniejsza pora roku w Bieszczadach.

Zaczyna się wówczas okres godowy jelenia karpackiego, którego porykiwania można usłyszeć na śródleśnych polanach. Ryki stwarzają niesamowity klimat, nie tylko miłośnikom polowań, ale również zwykłym obserwatorom dzikiej przyrody.

Po długiej i przepięknej jesieni nastaje mroźna zima, okrywająca śnieżnym puchem połacie gór i lasów. Pokrywa śnieżna zalega tu prawie większą część zimy, dając możliwość wykazania się miłośnikom „białego szaleństwa”. Ruszają wówczas pobliskie wyciągi narciarskie usytuowane na terenie Bieszczad. Stoki, to nie jedyna zimowa atrakcja, właściciele zaprzęgów konnych zapraszają na kuligi kończące się biesiadą przy ognisku.

Bogactwo tego terenu pozwala turystom i wczasowiczom korzystać z różnorodnych form wypoczynku o każdej porze roku wedle gustu i zainteresowań.