Bieszczadzki Smerek - szlaki i ciekawostki

Bieszczadzki Smerek - szlaki i ciekawostki

Bieszczadzki Smerek co roku jest dość licznie odwiedzany przez turystów. Na jego szczyt możemy dotrzeć kilkoma szlakami, o różnym stopniu trudności i różnej długości. Jednak nawet niezbyt wprawieni miłośnicy górskich wędrówek powinni poradzić sobie z wejściem na Smerek. A warto, bo z połonin Smereka rozciągają się szerokie i piękne panoramy widokowe.

Smerek (1222 m) jest szczytem położonym w Bieszczadach Zachodnich. Najczęściej właśnie pod taką nazwą jest opisywany na mapach i w przewodnikach, jednak zdarza się, że występuje on także jako Wysoka. Smerek jest przedłużeniem na zachód grzbietu Połoniny Wetlińskiej. Granicą jest Przełęcz Mieczysława Orłowicza (1075 m n.p.m.), przez którą sąsiaduje on z Szarym Berdem. Na zachodzie grzbiet opiera się o doliny Wetliny i potoku Kindrat. Na północ zaś odbiega z wierzchołka długi grzbiet, który między innymi poprzez Wysokie Berdo, Siwarnę, Połomę i Tołstą ciągnie się aż po Jezioro Solińskie, wcinając się pomiędzy doliny Sanu i Solinki. Zwornik usytuowany nieco na wschód wysyła ku północnemu wschodowi grzbiet Magurki opadający następnie do doliny Sanu, natomiast w kierunku południowym odchodzi ze szczytu ramię kulminujące w Stropie (1016 m n.p.m.). Północno-zachodnie stoki odwadnia Kindrat, dopływ Wetliny mający swoje źródło na zachód od wierzchołka Smereka, południowo-zachodnie zaś – Wetlina i jej spływające ze zboczy niewielkie dopływy. Na stoku północno-wschodnim są położone źródła potoków Hulski oraz Berdo.

Do wysokości 1050–1100 m n.p.m. stoki są porośnięte lasem, wyżej występuje połonina. Smerek ma dwa wierzchołki. Oddzielone są trawiastym obniżeniem, które przez miejscową ludność nazywane było dawniej Dołyną, zaś bardzo stromy północny stok Smereka – Ścianą. Północny, wyższy wierzchołek jest oddalony o kilkadziesiąt metrów od południowego i występuje w nim tzw. szczelina tensyjna. Na udostępnionym dla turystów wierzchołku południowym znajduje się żelazny krzyż, dokładnie w miejscu, gdzie piorun zabił kiedyś turystę.

Z połonin Smereka rozciągają się szerokie, piękne panoramy widokowe. Z najwyższego punktu góry możemy podziwiać panoramę Bieszczadów i Gór Sanocko-Turczańskich, jednak ze względu na przepisy Bieszczadzkiego Parku Narodowego, w którym Smerek się znajduje (zachodnia jego granica przebiega zachodnim stokiem), umożliwiające poruszanie się jedynie wyznaczonymi szlakami, można wejść tylko na niższy szczyt południowy, gdzie stoi metalowy krzyż. Widać stąd Połoninę Wetlińską, pasmo graniczne z Wielką Rawką i Riabą Skałą, Pasmo Łopiennika i Durnej, Wysoki Dział z Wołosanią a także miejscowości Wetlina oraz Smerek. Wiedzie tam oznakowany na czerwono Główny Szlak Beskidzki. Z kolei północny stok trawersuje żółty szlak: Jaworzec – Przełęcz Orłowicza.


Bieszczadzki Smerek - jaki szlak wybrać?


Na bieszczadzki Smerek możemy dotrzeć kilkoma szlakami. Jedną z opcji jest żółty szlak. Trasa  rozpoczyna się tuż obok Schronisk PTTK i PTSM w Wetlinie (osiedle Wetlina Stare Sioło) i biegnie  przez Przełęcz Orłowicza.  Przy wejściu na szlak jest zatoka przystanku autobusowego, oraz w sezonie foodtracki i budki z regionalnymi produktami.

Początek szlaku nie jest trudny, dzięki czemu mamy czas na spokojny rozruch i rozgrzewkę przed właściwym podejściem. Wędrujemy po ścieżkach wiodących przez łąki, czemu towarzyszą piękne widoki, na Smerek - cel naszej wyprawy!

Po przejściu fragmentu trasy docieramy do budki Bieszczadzkiego Parku Narodowego, gdzie kupujemy karty wstępu, a w razie potrzeby także pamiątki czy drobne przekąski. Planując wyprawę, warto pamiętać, że na teren parku nie możemy wejść z psem.

Idziemy dalej. Trasa staje się coraz bardziej wymagająca, wiedzie po korzeniach i kamieniach, fragmentami drewnianymi kładkami i stopniami. Bywa naprawdę trudno, ale są miejsca, gdzie ścieżka staje się nieco bardziej płaska. W miejscu, gdzie żółty szlak pieszy krzyżuje się ze szlakiem konnym, możemy sobie zrobić postój. Znajduje się tam wiata, idealna na krótki odpoczynek.

Ruszamy dalej. Od Przełęczy Orłowicza dzieli nas już tylko ok. 15-20 min. Teraz wędrujemy ścieżką wiodącą pośród wysokich traw falujących na wietrze. Naszym oczom ukazują się wspaniałe widoki, które towarzyszą nam, podobnie jak wiatr, aż do samej przełęczy. Do celu mamy jakieś 20 minut. Prowadzi nas kamienna ścieżka, która momentami pnie się delikatnie w górę, a czasem wiedzie płaskim grzbietem. Po chwili docieramy na szczyt, gdzie czekają na nas ławeczki i piękne widoki.

Zejść możemy tą samą trasą, podziwiając po drodze przepiękną panoramą całego grzbietu Połoniny Wetińskiej, Hnatowego Berda, Osadzkiego Wierchu i Roha, a być może także Połoninę Caryńską i Tarnicę.

Czas przejścia żółtym szlakiem wynosi ok. 5 godzin, przy czym długość trasy w dwie strony - 10 km.

Inny wariant to przejście całego grzbietu połoniny zaczynając od Smereka, dalej przez Przełęcz Orłowicza, urozmaiconą grań Szarego Berda i wejście na najwyższy, dostępny turystycznie wierzchołek Połoniny Wetlińskiej, czyli Osadzki (1253 m).

W tym przypadku wyprawę rozpoczynamy przy czerwonym szlaku, w połowie odległości pomiędzy wsią Smerek a Kalnicą. Trasa przebiega początkowo drogą szutrową, potem leśną, wygodną ścieżką. Po godzinnym marszu dochodzimy do tablic Bieszczadzkiego Parku Narodowego, a po chwili do drewnianej wiaty, która jest idealnym miejscem na odpoczynek.

Gdy nieco odpoczniemy, ruszamy dalej. Ścieżka cały czas wznosi się w górę i powoli wyprowadza nas z lasu. Gdy wyjdziemy z lasu, naszym oczom ukażą się piękne widoki, ze szczytem Smereka w roki głównej. Na szczyt wchodzimy stosunkowo stromą ścieżką. Po dotarciu do celu możemy odpoczywając napawać się do woli otaczającym nas krajobrazem.

Po czym ruszamy dalej. Ze Smereka schodzimy na Przełęcz Orłowicza (1099 m), w której zachodnim obniżeniu krzyżują się szlaki turystyczne. My poruszamy się ścieżką biegnącą wzdłuż głównego grzbietu Połoniny Wetlińskiej, podziwiając po drodze wspaniałe widoki. Przechodzimy wzdłuż grzędy wychodni piaskowcowych Szarego Berda (1108 m), po drodze mijając Hnatowe Berdo. Wędrujemy stromą, kamienistą granią pokrytą grechotami w kierunku Osadzkiego Wierchu (1253 m). Po dotarciu do celu i obejrzeniu panoramy, schodzimy po kamiennych schodach. Kolejny punkt programu: Hasiakowa Skała i schronisko turystyczne.

Hasiakowa Skała to wspaniałym punkt widokowy na: Połoninę Caryńską, Małą i Wielką Rawkę oraz Przełęcz Wyżnia. No i schodzimy, tym razem kamienistą drogą, jak prowadzi nas żółty szlak na Przełęcz Wyżnią. Udało się! Trasa pokonana!

Długość trasy to ok. 15,5 km, zaś czas wyprawy: ok. 5:15 h. Weźmy jednak pod uwagę, że czas wyprawy to sam przemarsz, bez przystanków. Zimą lub przyz niesprzyjających warunkach atmosferycznych na pewno wyprawa będzie dłuższa.

Podsumowując, na Smerek możemy też wejść na cztery sposoby. Na szczyt prowadzą dwa opisane wyżej szlaki: żółty szlak z Wetliny, czerwony ze Smerka, lub też czarny z Jaworzca czy żółty z Zatwarnicy.


Poszukaj noclegu w okolicy

Bieszczadzkie szlaki dla początkujących


Inne atrakcje w okolicy

Następny artykuł Bon turystyczny....

Komentarze

Zobacz również

Biuro Obsługi Klienta

Infolinia:

801 000 781

poniedziałek - piątek, 8:00 - 18:00

Dotrzyj do 3 mln turystów
Dodaj swój obiekt

Sprawdź naszą ofertę!

Aplikacja dla właścicieli obiektów

Dowiedz się więcej