Renesansowy dwór na planie prostokąta w Witoszowie Górnym został wzniesiony w 1924 roku. Zlokalizowany jest w zachodniej części wsi, na niewielkim stoku po południowej stronie drogi głównej. Nieopodal swój początek ma znakowany szlak pieszy, który prowadzi do jeziora Daisy. Dwór był przebudowywany w 1827 i w 1910 roku, a remonty odbywały się w 1968, 1984 i 2003 roku.

Okazały, dwutraktowy, 3-kondygnacyjny dwór z użytkowym poddaszem można oglądać tylko z zewnątrz, gdyż stanowi własność prywatną. We wnętrzach pałacu zachowało się kilka zabytkowych dekoracji oraz pomieszczenia sklepione kolebką. Otacza go park z II połowy XIX wieku,  w którym możemy zobaczyć ciekawe okazy starych drzew, mur z kamienia, kamienny krzyż pokutny, czy też murowaną oborę.

Ciekawostką jest to, że na miejscu obecnego dworu w Witoszewie Górnym, już w średniowieczu istniała siedziba rycerska, która pierwotnie była w formie wielokondygnacyjnej wieży obronnej. Informuje o tym tablica inskrypcyjna wmurowana w sieni: "VMBS 1337 JAHR DIS HERTZOG BOLCKEN STAGT HAWS WAR WIE ALTT YRKUNDEN SAGEN DAS BIS ES HERTZOGIN AGNES NACHMALS VERGUMSTET ZV EIM RITTER SITZ DERER VOM ADEL DARUMB ITZT LEONHART VON GELHORN DIS HWS DVRCH GOTTLICHE GNADE DVRCH AVS VND ANSCERN GOT GEB DAS ZW REIM EHR BESI(T)ZER SICH DRAGI MOGNN EHREM 1674."
Z powyższego tekstu dowiadujemy się, że w 1337 roku stała tu już „strażnica księcia Bolka (świdnickiego), która na polecenie Agnieszki habsburskiej została rozbudowana i nabrała formy siedziby rycerskiej. Kolejnej przebudowy (forma renesansowa) dokonał Leonhard von Gellhorn, krewny Lutscha von Gellhorn. I właśnie dlatego obiekt określany jest również jako „Geller-Schlössel“.